منشاء و توسعه لیوان

مبدا
نظریه های مختلفی در مورد منشا لیوان وجود دارد. یک نظریه نشان می دهد که قدمت آن به دوره نوسنگی باز می گردد و لیوان هایی در چین و ژاپن یافت می شود. گمان می رود اولین لیوان استوانه ای از گل رس، بدون دسته، یک ظرف تشریفاتی بوده است. یک لیوان سرامیکی تزئین شده دیگر با دسته در حدود 4000 تا 5000 سال پیش در یونان کشف شد، اما عملکرد آن قابل تأیید نیست. نظریه دیگری اولین لیوان را در قسطنطنیه در حدود سال 1475 نشان می دهد.

 

توسعه
در قرن شانزدهم، اسکاندیناوی‌ها از این ظرف{1}}تک دسته برای نگهداری آب استفاده می‌کردند. به دلیل طراحی ساده و بدنه مستحکم به راحتی شکسته نمی شد. مردم شروع به استفاده از آن برای نوشیدن نوشیدنی های گرم مانند شیر، قهوه و چای کردند. برخی از کشورهای اروپایی نیز از لیوان برای نوشیدن سوپ داغ استفاده می کردند. در سال 1748، لیوان های چوبی استوانه ای شکل در ترکیه ظاهر شد. در قرن هجدهم، تجارت بین چین و اروپا افزایش یافت و اروپایی ها لیوان های بزرگ دسته دار را برای پردازش به جینگ دژن آوردند و به تدریج این لیوان را در چین رایج کردند. در قرن نوزدهم، لیوان‌ها با لبه‌های پهن و دیواره‌های ضخیم‌شان کمتر تصفیه‌شده در نظر گرفته می‌شد و عمدتاً توسط طبقات پایین و متوسط ​​استفاده می‌شد. در اواسط-تا{13}}قرن 19، طراحی لیوان از غرب به زندگی روزمره در چین وارد شد.